Avalon » Serie komiksowe » Uncanny X-Men » Uncanny X-Men #168

Uncanny X-Men #168

Uncanny X-Men #168

"Professor Xavier is a Jerk!"

Postacie
Cytat

Sprite: "Professor Xavier is a jerk! He's the cruelest, meanest, most heartless man on Earth!"

Streszczenie

Kitty Pryde jest rozgoryczona. Przez długie miesiące walczyła ramie w ramię z innymi X-Men, udowadniając że zasługuje na miejsce w drużynie, a teraz Profesor X przekreślił to jednym słowem. Kitty nie może zrozumieć, dlaczego traktuje ją jak dziecko. Iliana sugeruje, że pewnie dlatego, iż tak się zachowuje. Po przyjacielsku radzi jej, żeby w końcu zaakceptowała decyzję Xaviera, zamiast okazywać wszem i wobec swoje niezadowolenie. Są gorsze losy, na przykład spędzenie połowy życia w Limbo. Kitty przeprasza przyjaciółkę. Iliana proponuje, żeby się pospieszyły, bo spóźnią się na lekcję tańca. Szybkim krokiem opuszczają dziedziniec szkoły. Z okna spoglądają na nie oczy obcej istoty. Istota jest tu od niedawna. Nie podoba się jej pogoda a polowanie idzie słabo. Czas to zmienić.


Wolverine przygotowuje się na samotną wyprawę w Góry Skaliste. Mówi towarzyszącemu mu Kurtowi, że potrzebuje odpoczynku w ciszy i spokoju [co z tego wynikło? Spójrzcie do streszczeń miniserii Wolverine - Christoff]. Rozmowa schodzi na Kitty. Logan krytykuje decyzję Xaviera, uważa że w tej sprawie decydować powinno serce, nie rozsądek. Kurt nie jest tego tak pewny. Pyta, czy mają prawo ryzykować życiem Sprite, która jest jeszcze dzieckiem. Wolverine stwierdza, że równie łatwo może zginąć prowadząc "normalne" życie. Od czasu, kiedy jest jedną z nich, udowodniła swoją wartość wielokrotnie i nigdy ich nie zawiodła. To wystarcza za argument. Nightcrawler zgadza się, jednak przekonać trzeba kogoś innego.


Sala ćwiczeń. Charles Xavier przygotowuje się do ponownej nauki chodzenia. Stojąca w budce kontrolnej Lilandra pyta go, czy na pewno jest już gotowy. Profesor odpowiada, że bardziej gotowy być nie może. Chwyta barierkę wyciągu i z wysiłkiem wstaje z wózka. Odczyty wskazują, że kosztuje go to bardzo wiele sił. Krzywiąc się z bólu, Charles stawia kolejne kroki. Próbuje się skupić, zabić w sobie cierpienie. Nie udaje się i pada na ziemię z krzykiem. Lilandra podbiega do niego i zabrania mu wstawać. Według odczytów przekroczył granicę wytrzymałości i na razie powinien dać sobie spokój. Ukochana pociesza go, mówiąc że i tak dał z siebie wszystko. Charles zauważa ironię sytuacji - jego umysł może zrobić wiele rzeczy, jednak nie potrafi zablokować fantomowego bólu. Lilandra zapewnia go, że z czasem zdoła to zwalczyć. Profesor mówi, że może stłumić ból na krótki okres czasu, jednak koncentracja musi być tak duża, że nie może wtedy używać swych psionicznych mocy. Zmęczenie powoduje, że nie może z nich korzystać także przez jakiś czas potem. Jeśli więc będzie próbował chodzić, będzie nieprzydatny dla X-Men. Obowiązek przeciwko osobistemu dobru. Cesarzowa oznajmia, że również musi wybierać. Kiedy Starjammers opuszczą Ziemię, rusza z nimi by spróbować odzyskać tron z rąk szalonej siostry. Xavier prosi, żeby została. Ona proponuje, by ruszył z nią. Charles przypomina, że kiedy ostatnio tak zrobił, kosztowało to życie Jean Grey. Pojawia się coraz więcej mutantów i on jest jedyną osobą, zdolną pomóc im zapanować nad mocą. Lilandra przytula go, mówiąc że może kiedyś nastaną szczęśliwsze dni, kiedy będą mogli być razem. Obca istota patrzy na nich z góry. Jest głodna i zaczyna ją to złościć.


Studio tańca Stevie Hunter. Nauczycielka zauważa, że Kitty jest bardzo spięta. Dziewczyna ze złością mówi, że się stara. Stevie przypomina jej, że taniec to zabawa, nie walka. Kitty stwierdza, że jest w nastroju do walki. X-Men są dla niej jak rodzina a profesor chce ją od nich oddzielić. Bardzo ją to dręczy i nie wie, co zrobić. Stevie proponuje jej, żeby spróbowała przekonać Xaviera, iż się mylił. Kitty wątpi, żeby się udało. Hunter radzi jej przestać użalać się nad sobą. Życie jest ciężkie ale jeśli ktoś nie walczy, staje się jeszcze cięższe. Po namyśle Sprite przyznaje Stevie, że ją przekonała. Obserwująca wszystko Iliana cieszy się, że przyjaciółka w końcu zrozumiała to, co starała się jej przekazać od tygodnia.


Następny dzień, tuż przed świtem. Storm idzie przez śnieg, ubrana tylko w płaszcz. Jej moc chroni ją przed zimnem. Stwierdza, że dobrze jest być znów na Ziemi. Zrzuca płaszcz, by nago powitać wschodzące słońce i ostatecznie odnowić swoje więzy z Matką Naturą. Ku jej zdumieniu niebo błyskawicznie pokrywa się chmurami i wybucha nagła burza. Wiatr, nad którym nie panuje, rzuca nią i Ororo zaczyna drżeć z zimna. Ze zdumieniem stwierdza, że natura nie akceptuje jej. Domyśla się powodu i zimny dreszcz przechodzi przez jej ciało.


Przez kolejne dni Kitty próbuje przekonać profesora zachwalając swe umiejętności i intelekt, stosując argumenty emocjonalne, udowadniając, że robi postępy w panowaniu nad mocą (uczy się fazować ze sobą inne obiekty) i podlizując się. Jak na razie efektów brak.


Floryda. Cyclops wolno idzie po molo, zbliżając się do kutra Aletys Forrester. Zastanawia się, jak na niego zareaguje po tylu miesiącach rozłąki. Jego obawy są płonne. Lee rzuca mu się na szyję.


Później, para spaceruje po plaży i Scott opowiada o ostatnich przeżyciach. Mówi, że wkrótce udaje się na spotkanie z dziadkami, o których istnieniu niedawno się dowiedział. Lee pyta, czy zamierza wrócić na statek. Cyclops nie wie. Dziewczyna wyznaje mu, że wkraczając w jej życie narobił w nim strasznego bałaganu i nie bardzo wie, co z tym dalej robić. Scott przyznaje, że nie jest jej w stanie niczego obiecać. Chce odejść, ale Lee zatrzymuje go. Nie chce z nim być, jeśli zostanie w X-Men, ale dopóki nie podjął decyzji, mogą przynajmniej nacieszyć się sobą.


Amanda Sefton wraca późnym wieczorem do swego mieszkania. Zastaje zapalone świece, schłodzonego szampana i Nightcrawlera, który oznajmia, że postanowił jej zrobić prezent na gwiazdkę.


Następny dzień. Pogrążona w smutnych myślach Kitty siedzi nad zadaniem domowym. Peter i Iliana wołają ją na dwór, ale dziewczyna odmawia. Musi zaliczyć semestr, żeby nie przydawać profesorowi kolejnego argumentu przeciw sobie. Obiecuje do nich dołączyć kiedy skończy naukę. Włącza na chwilę skaner i zauważa dziwną anomalię. Czujniki wykrywają niezidentyfikowaną obecność w tunelu prowadzącym do hangaru. Dziewczyna postanawia sprawdzić to sama, w ramach przerwy w nauce. Zakłada kostium i przenika przez ściany i podłogi aż do tunelu Stwierdza, że działa tylko oświetlenie awaryjne i po chwili znajduje przerwany kabel głównego zasilania. Profesor odpowiada na jej mentalne wezwanie, oznajmiając że poza nią nikogo nie wykrywa. Mimo to radzi jej wycofać się i zaczekać na Colossusa. Kitty oznajmia, że sama sprawdzi. Skoro nikogo tu nie ma, nic jej nie grozi. Po kilku krokach znajduje sprawcę, który wyraźnie cieszy się na jej widok. Dziewczyna czule przytula smoka, który pomagał jej na planecie Brood i w jakiś sposób dostał się z nimi na Ziemię. Nagle gad zaczyna ostrzegawczo warczeć. Patrzący oczami Kitty Xavier rozpoznaje nadciągające zagrożenie - Sidriańscy Łowcy, którzy nie tak dawno zniszczyli posiadłość [Uncanny #154]. Każe dziewczynie uciekać, jednak nie ma na to czasu. Jeden z trójki stworów trafia ją promieniem optycznym. Kitty przelatuje kilka metrów a gdy wstaje, stwierdza że jej moc nie działa. Lockheed unika promieni i rewanżuje się stworowi zionięciem ogniem. Profesor przekazuje Sprite, że istoty są młode, pochodzą z ukrytego gdzieś gniazda i są wrażliwe na ciepło. Kitty chwyta i ogłusza drugiego z obcych, ale trzeci trafia ją w plecy. Nie mogąc się ruszyć, dziewczyna patrzy jak stwór zbliża się i strzela po raz kolejny. Colossus, przybyły w ostatniej chwili, blokuje promień swoim ciałem. Nie zważając na strzały podchodzi do insekta i miażdży go. Kitty radośnie przytula swego wybawcę. Do dwójki dołącza przybyły skądś, radośnie oblizujący się smok. Kitty radzi Peterowi odnaleźć gniazdo, podczas gdy ona wróci na górę.


Później. Peter opowiada Xavierowi, że znalazł gniazdo wypełnione tysiącami jaj w magazynie. Wszystkie były popękane i zniszczone. Według Kitty, za sprawą smoka. Po prostu był głodny. Profesor zgadza się, by dziewczyna zatrzymała zwierzaka, jeśli będzie grzeczny. Jest najwyraźniej inteligentny, ale całkowicie odporny na telepatię. Co do Kitty, to Charles przyznaje, że nigdy nie widział jej w akcji. Wykazała zdumiewającą odpowiedzialność i przytomność umysłu. Zgadza się, by wróciła z New Mutants do X-Men, jeśli nie będzie to kolidować z jej obowiązkami w szkole.


Alaska. Corsair i jego dwaj synowie oczekują na lotnisku na spotkanie z Philipem i Deborą Summersami. Dziadkowie są właścicielami linii lotniczej, więc mogą nie mieć czasu by przybyć po nich osobiście. Rzeczywiście, woła ich do siebie młoda rudowłosa kobieta. Kobieta, której niezwykłe podobieństwo do Jean Grey Cyclops zauważa od razu. Kobieta o nazwisku Madelyne Pryor.

Autor: Christoff

Galeria numeru

Uncanny X-Men #168

Imię i nazwisko:
Inne pseudonimy:
Opis:
Moce:
Avalon marvelcomics.pl jest nieoficjalną stroną poświęconą komiksom wydawnictwa Marvel.
Prawa autorskie do wszelkich postaci i grafiki - o ile nie napisano inaczej - należą do firmy Marvel i jej podmiotów.
Wszelkie materiały oryginalne © 2002-2018 Avalon marvelcomics.pl Kopiowanie tekstów bez zgody autorów jest zabronione.